Երեխայական սիրահարվածությունը ամենաանկեղծ զգացմունքն է, որը մնում է մեզ հետ մինչև վերջ: Սա հենց այն է, ինչ պատահեց մեր պատմության հերոսների հետ:
Դարենը և Քիլլին միասին են սովորել տարրական դպրոցում:
Նրանք շատ ընկերական էին մինչև 10 տարեկանը: Նրանք միշտ և ամենուր միասին էին:
Դպրոցում, հանգստյան օրերին, դպրոցից հետո տնային աշխատանքն էին կատարում և այլն։
Դասարանցիները նրանց անվանում էին «զույգեր», բայց երեխաները պնդում էին, որ նրանք պարզապես ընկերներ են:
Երբ Դարենը 10 տարեկան էր, հայրը տեղափոխվեց աշխատանքի մեկ այլ վայր և ընտանիքը ստիպված էր տեղափոխվել:
Այդ ժամանակվանից ի վեր Քիլին և Դարենը կորցրեցին կապը, քանի որ այդ ժամանակ հեռախոսներ կամ էլ.նամակներ չկային շփվելու համար։
Երիտասարդները մեծացան, ծրագրեցին իրենց կյանքը` ամեն հնարավոր ձևով փորձելով գտնել իրենց տեղն արևի տակ:
Երկուսն էլ ընտանիք ստեղծեցին։ Բայց 2015–ին երկու էլ ամուսնալուծվեցին։
Մի անգամ, ամուսնու հեռանալուց հետո, Քիլին միայնություն զգաց, հիշեց հին օրերը և որոշեց գտնել դասընկերոջը, որի հետ մի ժամանակ նա շատ ընկերական էր Ֆեյսբուքում: Նա անմիջապես նրան ճանաչեց լուսանկարից և հարցում ուղարկեց:
Մի քանի ամիս նախկին ընկերները շփվում էին նամակներով, քանի որ նրանք ապրում էին տարբեր քաղաքներում, բայց ինչ–որ պահի նրանք որոշեցին, որ կարող են անձամբ հանդիպել և նորմալ խոսել:
Եվ հենց այս հանդիպումը դարձավ ճակատագրական` սեր առաջին հայացքից:
Այժմ Դարրենը և Քիլլին պատրաստվում են գալիք հարսանիքին և հավատում են, որ վատնած ժամանակը արժեր դրան:
