Մեզ համար հարսնացույի կերպարը բաց ուսերով սպիտակ զգեստը, երկար քողը, գեղեցիկ սանրվածքը և դիմահարդարումն են:
Արևելյան զգեստները ավելի համեստ տեսք ունեն, չէ՞ որ հարսը պետք է ծածկի ձեռքերն ու ուսերը, մազերն ու լանջաբացվածքը նույնպես:
Բայց նրանց հարսանեկան զգեստները իրենց շքեղությամբ ոչնչով չեն զիջում եվրոպական զգեստներին:
Սա երևի նորաձևության և ավանդույթների համադրությունն է:
Արևելքի համար հարսանեկան զգեստը միայն սպիտակ գույնի չէ: Այն կարող է կարմիր, կանաչ, երկնագույն, մանուշակագույն կամ վարդագույն լինել: Կարևորն այն է, որ հարսնացույին դուր գա:
Արևելքի հարսնացուներն հաճախ եվրոպական զգեստներ են կրում, պարզապես պահպանում են ավանդական գույները:
Այլ գույների զգեստներն պակաս շքեղ չեն:
Կարմիրը՝ կրքի և սիրո գույնը:
Ոճային մարմնագույնը:
Դեղձի նուրբ երանգը և վարդագույնը
Բայց հաճախ սպիտակը լավագույն ընտրությունն է դառնում:
Ավանդական զարդերը ամեն հարսնացույի զգեստը յուրահատուկ և անկրկնելի են դարձնում:
Սա շատ գեղեցիկ և ոճային է:
Շքեղության և նրբության հիանալի համադրություն: Առանձնակի ուշադրություն է պետք դարձնել ձեռքերի զարդանախշերին և վառ դիմահարդարմանը՝ սրանք արևելյան հարսնացուների ավանդական առանձնահատկություններն են, ինչը անչափ գեղեցիկ է:
