Սառա Բաումեր՝ աղջիկ ով չէր պատկերացնում իր կյանքը առանց տնային կենդանիների: Մի անգամ նա դուրս եկավ զբոսնելու և մաքուր օդ շնչելու:
Դա սովորական արևային օր էր, որը չէր կանխորոշում ոչ մի անսովոր բան:
Հավանաբար աղջիկը անգամ ուշադրություն չէր դարձնի հին ճամպրուկին գետնին ընկած, եթե չլսվեին տարօրինակ ձայներ դրա միջից: Աղջիկը տարակուսած մոտեցավ դրան:
Նա անգամ չէր ենթադրում, որ այդ պահին իր ձեռքերում ուրիշի ճակատագիրն է:
Ճամպրուկը լքված և անպետք տեսք ուներ, բայց միևնույն է կար ինչ-որ բան դրա մեջ։
Աղջկան պարուրեց հետաքրքրասիրությունը, և նա վերցրեց տարօրինակ իրը իր հետ: Տեսնելով ներսում եղածը՝ նա ցնցված էր:
Ճամպրուկի մեջ մի ամբողջ խումբ փոքրիկ սև կատուներ էին:
Սառան անմիջապես կապվեց անասնաբույժի հետ, ով զննեց նրանց:
Կատուները սոված էին և ուժասպառ: Երևում էր, որ նրանց հնարամիտ տերը այդ կերպ որոշել էր ազատվել նրանցից:
Ինչքան անխիղճ պետք է լինել, որպեսզի ազատվել այդպիսի անմեղ արարածներից:
Այն, որ Սառան գտավ ճամպրուկը և որոշեց բացել այն, իսկական հրաշք է:Առանց նրա օգնության նրանք կսատկեին սովից կամ թթվածնի պակասից:
Հիմա 21-րդ դարն է, բայց շատ մարդիկ այդպես էլ չդարձան մարդասեր: Երբեմն այն, թե ինչպես է «ողջամիտ մարդը» վերաբերվում իր նմաններին կամ բնության այլ արարածներին, զարմացնում է: Մնում է միայն հուսալ կարմայի օրենքին և հավատալ, որ նման արարքները վերադառնում են բումերանգի նման:
