Մշտապես սելֆի անելու ցանկությունը արդեն վաղուց համազոր է հոգեկան խանգարմանը, որը բուժման ենթակա է:
Ահա մի նկար, որը փաստում է, որ հենց այդպես էլ կա:
Բռնացրինք «տաք հետքերով»
Սկյուռիկի հե՞տ ես նկարվում: Իսկ նրան հարցրե՞լ ես:
Անդրադարձ, ի՞նչ ես անում, բավական է:
Շունը նույնիսկ սրտխառնոց ունի անվերջ սելֆիներից:
Պատժեց որդուն: Կեցցես:
Դավաճանական արտացոլումը
«Ես և իմ ընկերը»
Էական չէ, ինչ է կատարվում հետևում: Կարևորը ՝գերազանց դրվագ է:
Ու՞մ է պատրաստվում նա ուղարկել այն:
Հետաքրքիր է, նա գիտի՞ այս ջրամուղի նշանակումը:
Օրերից մի օր այնպես չստացվեց:
Օտար հետույքը սելֆիին խոչընդոտ չէ:
Հետևի պատկերն է որոշիչ է:
Նոր արթնացավ , նույնիսկ վարտիքը չհասցրեց բարձրացնել:
Դարվինի մրցանակի հավակնորդը:
Իսկ ուրիշ ի՞նչ անել վթարից հետո:
Կանգնեցրեց ավտոտեսու՞չը: Ի՞նչ պակաս առիթ է հերթական սելֆի անելու:
Աա՜խ, ինչ ցավոտ է:
Վազի՛ր ընկեր, վազիր:
Ի՞նչ, լու՞րջ ես ասում:
«Նկարի՛ր, իբր ես արևն եմ բռնել»:
Քնած է… իսկ նկարը լրիվ ուրիշ մարդ է արել, պարզապես նա հայելու մեջ չի արտացոլվում:
