Armblog.am-ը ներկայացնում է՝
Տատիկն արդեն մի քանի տարի է, ինչ գրեթե ամեն օր գալիս էր այս շուկա։
Ամուսնու մահից հետո, երբ երեխաները ցրվել էին տարբեր քաղաքներով, նա գոյատևելու այլ միջոց չուներ։
Վաճառում էր սեփական այգու բանջարեղենը։ Այն ամենը, ինչ դրված էր արկղի վրա, ինքն էր աճեցրել։ 🌱
Տնկել էր, ջրել, խնամել՝ ծախսելով վերջին գումարները սերմերի և պարարտանյութերի վրա։
Արդեն յոթանասունն անց էր։ Մեջքը ցավում էր, ձեռքերը դողում էին, բայց միևնույն է՝ վաղ առավոտից շուկայում էր։
Տեղացիները վաղուց էին ճանաչում նրան։
Ոմանք պարզապես ողջունում էին, ոմանք հատուկ գնում էին նրանից, նույնիսկ եթե մի փոքր թանկ էր։ Ոչ թե խղճահարությունից, այլ հարգանքից դրդված։
Այդ օրը շուկայում հայտնվեց թանկարժեք կոստյումով մի տղամարդ։
Մաքուր կոշիկներ, թանկարժեք ժամացույց, ինքնավստահ քայլվածք։ Նա կտրուկ առանձնանում էր սովորական մարդկանցից։
Մոտեցավ տատիկին, նայեց բանջարեղենին և քմծիծաղով հարցրեց գինը։
Երբ տատիկը հանգիստ նշեց գումարը, տղամարդու դեմքը հանկարծակի փոխվեց։
— Այսքան գումար այս հոտած լոլիկների համա՞ր։ Լո՞ւրջ ես ասում։
— Ինչո՞ւ հոտած, տղաս, դրանք թարմ են։ Ես ինքս եմ աճեցրել, — ցածրաձայն պատասխանեց նա։
— Այդ գնով ես մի տոննա այդպիսի լոլիկ կառնեմ, — չարացած նետեց նա։
— Քո իրավունքն է, թոռնիկս։
Այս բառերը կարծես պայթեցրին նրան ներսից։ 🤯
— Ինչպե՞ս ես համարձակվում ինձ թոռ անվանել։ Ես չեմ կարող քեզ նմանի թոռը լինել։ Նայի՛ր քեզ, — գոռում էր նա՝ գրավելով շրջապատի ուշադրությունը։ — Կարծում ես՝ ումի՞ց է պետք քո ողորմելի բանջարեղենը։
Նա էլ ավելի զայրացավ։
Սկսեց ոտքով հարվածել արկղին, շրջեց այն, իսկ հետո կտրուկ հրեց տատիկին։
Կինը չկարողացավ պահել հավասարակշռությունը և աթոռից ընկավ ուղիղ գետնին։ 😱
Տղամարդը կատաղած սկսեց տրորել բանջարեղենը։
Ճզմում էր լոլիկներն ու վարունգները կոշիկներով, կարծես ուզում էր ոչնչացնել ոչ միայն ապրանքը, այլև հենց կնոջը։
Տատիկը լաց եղավ և դողացող ձայնով ասաց.
— Սա իմ վերջին գումարն էր… Ինչո՞վ եմ ապրելու հիմա։ 😭
Մարդիկ քարացել էին։ Ոմանք շրջվեցին, ոչ ոք չէր համաձակվում միջամտել։
Եվ հենց այդ պահին տեղի ունեցավ մի անսպասելի բան։
Նրանց մոտեցավ տեղացի մի տղամարդ, ով տեսել էր այդ ամենը։ Նա կտրուկ հրեց կոստյումով տղամարդուն տատիկից հեռու։
— Ի՞նչ ես անում։ Նա մորդ տարիքին է։ Խիղճդ բոլորովի՞ն կորցրել ես։ 😠
Նա օգնեց տատիկին բարձրանալ, զգուշորեն նստեցրեց տեղը և հանգիստ ասաց.
— Տատի՛կ, մի՛ լացիր։ Ես կգնեմ ամեն ինչ։ Ամեն ինչ՝ մինչև վերջին հատիկը։ ❤️
Շրջապատի մարդիկ ապշեցին։
Տատիկը նայում էր նրան և չէր հավատում աչքերին։ Միայն շշնջում էր.
— Աստված ուղարկեց ձեզ… Շնորհակալ եմ։ 🙏
Տղամարդն անմիջապես ոստիկանություն կանչեց։
Երբ ջոկատը ժամանեց, կոստյումով մարդուն տարան բաժին։ 🚔
Պարզվեց, որ նա առաջին անգամ չէր սկանդալներ սարքում և հետաքննության տակ էր։ Այս անգամ նրան սպառնում էր իրական ազատազրկում և խոշոր տուգանք։ ⚖️
Իսկ տատիկին օգնեցին հավաքել մնացած գումարը. մարդիկ մոտենում էին և աջակցում նրան։
😱 ՀԱՎԱՆԵՑԻ՞Ք ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
Ցավալի է, որ նման դեպքեր դեռ պատահում են… Իսկ դուք ինչպե՞ս կվարվեիք անցորդ տղամարդու փոխարեն։
Կիսվեք մեկնաբանություններում ձեր կարծիքով։ 👇
⚠️ ԿԱՐԵՎՈՐ ԾԱՆՈՒՑՈՒՄ. Այս հոդվածը կրում է բացառապես տեղեկատվական-ժամանցային բնույթ։ Նման իրավիճակներում խորհուրդ է տրվում անհապաղ դիմել իրավապահ մարմիններին։
⚠️ Հոդվածը պատրաստվել է հատուկ Armblog.am կայքի համար։ Նյութի ամբողջական կամ մասնակի վերահրապարակումը խստիվ արգելվում է։
ԹԱՆԿԱՐԺԵՔ ԿՈՍՏՅՈՒՄՈՎ ՏՂԱՄԱՐԴԸ ՇՈՒԿԱՅՈՒՄ ՆԵՂԱՑՐԵՑ ՏԱՏԻԿԻՆ, ՈՎ ՊԱՐԶԱՊԵՍ ԲԱՆՋԱՐԵՂԵՆ ԷՐ ՎԱՃԱՌՈՒՄ, ԵՎ ՓՉԱՑՐԵՑ ՆՐԱ ԱՄԲՈՂՋ ԱՊՐԱՆՔԸ. ԲԱՅՑ ՆԱ ԱՆԳԱՄ ՉԷՐ ԷԼ ԿԱՐՈՂ ՊԱՏԿԵՐԱՑՆԵԼ, ԹԵ ԻՆՉՊԻՍԻ ՊԱՏԻԺ Է ԻՐԵՆ ՍՊԱՍՈՒՄ ՇԱՏ ՇՈՒՏՈՎ
Տատիկն արդեն մի քանի տարի է, ինչ գրեթե ամեն օր գալիս էր այս շուկա։
Ամուսնու մահից հետո, երբ երեխաները ցրվել էին տարբեր քաղաքներով, նա գոյատևելու այլ միջոց չուներ։
Վաճառում էր սեփական այգու բանջարեղենը։
Այն ամենը, ինչ դրված էր արկղի վրա, ինքն էր աճեցրել։ 🌱
Տնկել էր, ջրել, խնամել՝ ծախսելով վերջին գումարները սերմերի և պարարտանյութերի վրա։
Արդեն յոթանասունն անց էր։
Մեջքը ցավում էր, ձեռքերը դողում էին, բայց միևնույն է՝ վաղ առավոտից շուկայում էր։
Տեղացիները վաղուց էին ճանաչում նրան։
Ոմանք պարզապես ողջունում էին, ոմանք հատուկ գնում էին նրանից, նույնիսկ եթե մի փոքր թանկ էր։ Ոչ թե խղճահարությունից, այլ հարգանքից դրդված։
Այդ օրը շուկայում հայտնվեց թանկարժեք կոստյումով մի տղամարդ։
Մաքուր կոշիկներ, թանկարժեք ժամացույց, ինքնավստահ քայլվածք։ Նա կտրուկ առանձնանում էր սովորական մարդկանցից։
Մոտեցավ տատիկին, նայեց բանջարեղենին և քմծիծաղով հարցրեց գինը։
Երբ տատիկը հանգիստ նշեց գումարը, տղամարդու դեմքը հանկարծակի փոխվեց։
— Այսքան գումար այս հոտած լոլիկների համա՞ր։ Լո՞ւրջ ես ասում։
— Ինչո՞ւ հոտած, տղաս, դրանք թարմ են։ Ես ինքս եմ աճեցրել, — ցածրաձայն պատասխանեց նա։
— Այդ գնով ես մի տոննա այդպիսի լոլիկ կառնեմ, — չարացած նետեց նա։
— Քո իրավունքն է, թոռնիկս։
Այս բառերը կարծես պայթեցրին նրան ներսից։ 🤯
— Ինչպե՞ս ես համարձակվում ինձ թոռ անվանել։ Ես չեմ կարող քեզ նմանի թոռը լինել։ Նայի՛ր քեզ, — գոռում էր նա՝ գրավելով շրջապատի ուշադրությունը։ — Կարծում ես՝ ումի՞ց է պետք քո ողորմելի բանջարեղենը։
Նա էլ ավելի զայրացավ։
Սկսեց ոտքով հարվածել արկղին, շրջեց այն, իսկ հետո կտրուկ հրեց տատիկին։
Կինը չկարողացավ պահել հավասարակշռությունը և աթոռից ընկավ ուղիղ գետնին։ 😱
Տղամարդը կատաղած սկսեց տրորել բանջարեղենը։
Ճզմում էր լոլիկներն ու վարունգները կոշիկներով, կարծես ուզում էր ոչնչացնել ոչ միայն ապրանքը, այլև հենց կնոջը։
Տատիկը լաց եղավ և դողացող ձայնով ասաց.
— Սա իմ վերջին գումարն էր… Ինչո՞վ եմ ապրելու հիմա։ 😭
Մարդիկ քարացել էին։
Ոմանք շրջվեցին, ոչ ոք չէր համաձակվում միջամտել։
Եվ հենց այդ պահին տեղի ունեցավ մի անսպասելի բան… 😨👇
Ամբողջ պատմությունը առաջին մեկնաբանությունում։ 👇
🔷ՀՂՈՒՄԸ ՔՈՄԵՆԹՈՒՄ🧐⬇️
