Այս հոդվածի հերոսն ընտանիքի հետ տեղափոխվեց ծերությունից մահացած տատիկի և պապիկի հին տուն:
Ժամանակին ծերունիները բավական հետաքրքիր հոբբիներ ունեին:
Պապիկը շատ էր սիրում հին զենք, իսկ տատիկը մոլի դրամագետ էր:
Ամուսինները կարծում էին, որ հավաքածուները վաղուց աճուրդում վաճառվել էին:
Բայց տունը վերանորոգելիս ամուսինը շրջեց գետնին գտնվող փոշոտ լաթը:
Կտորի տակ հատակի մեջ փորված սեյֆ կար:
Զույգի հրավիրած մասնագետը դժվարությամբ բացեց սեյֆը:
Սեյֆի պարունակությունը վրայից բավական ոչ խոստումնալից էր:
Սակայն փտած ծածկերի տակ իսկական գանձեր էին թաքնված:
Զարմացած ընտանիքը պահոցից մեկը մյուսի հետևից ալբոմներ էր հանում:
Գտածոյի ծավալներն ապշեցնում էին:
Ինչպես հետո պարզվեց՝ հատակի տակ դրված էր գլխավոր հերոսի մահացած տատիկի հավաքածուի մեծ մասը:
Այնտեղ կային մետաղադրամներ և թղթադրամներ:
Ցավոք, ջրի արտահոսքը վնասել էր դրանց մեծ մասը:
Իսկ մետաղադրամները դիմացել էին խոնավությանը:
Խնամքով պլասիկե գրպանիկների մեջ դրված արծաթե դոլարները այդ գանձերի միայն փոքր մասն են:
Տեղ-տեղ փչացած ալբոմներում պահված էր թանկարժեք պահոցը:
Ավելի ուշ պահոցից նաև ոչ մեծ սնդուկ հանեցին:
Դրա պարունակութունը մեծ հանելուկ էր:
Մետաղյա արկղը մինչև վեջ լցված էր թանկարժեք զարդերով:
Եզրափկիչ գտածոն մաքուր արծաթի մի քանի ձուլակտորն էր:
