Հարսանեկան արարողության ժամանակ հյուրերը սառեցին տեղներում, ինչ-որ մեկը գցեց բաժակը, և ապակու ճռթոցն առանձնահատուկ ուժգնությամբ տարածվեց լռության մեջ։ Ոչ ոք չէր հասկանում, թե ինչ է կատարվում և ինչու է հարսնացուն այդպես իրեն պահում 😱 Փեսան հազիվ էր ոտքի վրա կանգնած։ Նա ուզում էր ինչ-որ բան ասել, բայց չհասցրեց։
Փեսայի ընկերները, ում հետ նա գրազ էր եկել, հանկարծ դադարեցին ծիծաղել, իսկ հյուրերը զարմացած նայում էին հարսնացուին։
Երիտասարդը գրազ էր եկել ընկերների հետ, որ կկարողանա ամուսնանալ տեղացի օլիգարխի գեր աղջկա հետ, սակայն հարսանիքի օրը հարսնացուն մի շատ սարսափելի բան արեց։
Նա երիտասարդ էր, գեղեցիկ, հարուստ և անհավանականորեն ինքնավստահ։ Էլիտար շրջանակներում նրան ճանաչում էին որպես Ալեքս՝ շինարարական կայսրության ժառանգ և աշխարհիկ քրոնիկների հերոս։
Ընկերների հետ մի շիշ թանկարժեք վիսկիի շուրջ երեկոն ավելին դարձավ, երբ ընկերակցությունից ինչ-որ մեկը կատակով հիշատակեց տեղացի օլիգարխի դստեր՝ Միլենայի մասին։
– Լսե՞լ եք։ Ծերուկի աղջիկը՝ դե… ասենք՝ բավականին թմբլիկ է, – մռութը ծռեց ընկերներից մեկը։ – Կռիվ կտա՞ր ինչ-որ մեկը։
– Ես, – հանգիստ պատասխանեց Ալեքսը։
– Ի՞նչ ես ասում, լո՞ւրջ ես, – ծիծաղեցին բոլորը։
– Գրազ եկեք, – նա մի կում խմեց և ժպիտով շարունակեց. – Ինձ երեք ամիս տվեք։ Ես ոչ միայն ստիպելու եմ նրան սիրահարվել։ Ես նրան առաջարկություն եմ անելու։ Եվ նա կասի «այո»։
Սեղանի շուրջ ծիծաղը մարեց՝ զարմանքի տեղը զիջելով։
– Եթե ամուսնանաս, մեզնից յուրաքանչյուրը քեզ հարյուր հազար կտա։ Եթե ոչ՝ դու մեզ։
Երիտասարդը գրազ էր եկել ընկերների հետ, որ կկարողանա ամուսնանալ տեղացի օլիգարխի գեր աղջկա հետ, սակայն հարսանիքի օրը հարսնացուն մի շատ սարսափելի բան արեց։
Գրազը ընդունվեց։
Միլենան դասական իմաստով գեղեցկուհի չէր, նրա կազմվածքը չէր համապատասխանում փայլուն ամսագրերի չափանիշներին, բայց նրա մեջ կար մի բան, որը գրավում էր՝ ջերմություն, անկեղծություն, խոցելիություն։
Ալեքսը սկսեց գեղեցիկ սիրատածել. ծաղիկներ, զբոսանքներ, քնքուշ խոսքեր։ Նա սեր էր ձևացնում այնպիսի համոզվածությամբ, որ գրեթե ինքն էլ հավատաց դրան։
Նա ծաղկում էր՝ հավատալով, որ վերջապես գտել է նրան, ով տեսնում է իր իսկական էությունը։
Երբ նա ծնկի իջավ, Միլենան երջանկությունից լաց եղավ։ Նրանք սկսեցին պատրաստվել հարսանիքին, և ողջ քաղաքը խոսում էր այս անսովոր միության մասին։
Եկեղեցում տիրում էր հանդիսավոր լռություն։ Բոլոր հյուրերը հավաքվել էին՝ ազդեցիկ մարդիկ, գործընկերներ, ընտանիքի բարեկամներ։ Ալեքսը կանգնած էր խորանի մոտ՝ վստահ ժպիտով։ Նա բռնել էր Միլենայի ձեռքը և ասում էր.
– Միլենա, դու իմ ամեն ինչն ես։ Ես երդվում եմ սիրել քեզ հավերժ, գնահատել քո ամեն ժպիտը, լինել կողքիդ ուրախության և վշտի մեջ…
Բայց հանկարծ նա գլուխը բարձրացրեց։ Աչքերում արցունքներ կային, բայց ձայնը հնչում էր կայուն.
– Իսկ ես՝ ոչ, – ասաց նա։
Երիտասարդը գրազ էր եկել ընկերների հետ, որ կկարողանա ամուսնանալ տեղացի օլիգարխի գեր աղջկա հետ, սակայն հարսանիքի օրը հարսնացուն մի շատ սարսափելի բան արեց։
Բոլոր հյուրերը իրար նայեցին։ Բայց Միլենան շարունակեց.
– Երբ մենք ծանոթացանք, ես կարծում էի, որ գտել եմ մեկին, ով ինձ տեսնում է ոչ թե պարզապես արտաքինով։ Ես հավատում էի, որ դու սիրում ես ինձ այն բանի համար, թե ով եմ ես, որ դու իմ մեջ մարդ ես տեսնում։
Դահլիճը սառեց։ Ինչ-որ մեկը բաժակը գցեց, և ապակու ճռթոցն առանձնահատուկ ուժգնությամբ տարածվեց լռության մեջ։
– Ես իմացա ճշմարտությունը։ Ես իմացա, որ այս ամենը պարզապես խաղի, գրազի մի մասն էր։
Շշուկներ անցան դահլիճում։ Մարդիկ սկսեցին իրար նայել։
– Ես իմացա, որ դու գրազ ես եկել քո ընկերների հետ, – շարունակեց նա՝ այժմ արդեն բարձր ու հստակ։ – Գրազ այն մասին, որ դու կկարողանաս ամուսնանալ ինձ հետ և խաբել, ստիպել քեզ սիրահարվել հորս փողերի համար։
Միլենայի հայրը, ով նստած էր առաջին շարքում, դանդաղ ոտքի կանգնեց։ Նրա թիկունքից բարձրացան երեք տղամարդ՝ խիստ կոստյումներով։ Նրա թիկնապահները։
Երիտասարդը գրազ էր եկել ընկերների հետ, որ կկարողանա ամուսնանալ տեղացի օլիգարխի գեր աղջկա հետ, սակայն հարսանիքի օրը հարսնացուն մի շատ սարսափելի բան արեց։
– Ալեքս, – ասաց նա հանգիստ, – կարծում եմ՝ դուք գիտեք, թե որտեղ է ելքը։ Իմ մարդիկ ձեզ կուղեկցեն։
Անվտանգության աշխատակիցները քաղաքավարի, բայց համառորեն ուղղորդեցին փեսային դեպի ելք։ Հյուրերը նստած էին լուռ։
Միլենան կանգնած էր խորանի մոտ՝ չզսպելով արցունքները, բայց հպարտությամբ բարձրացրած գլխով։ Նա շրջվեց դեպի դահլիճ։
– Այսօր ես պետք է դառնայի ինչ-որ մեկի կինը։ Բայց ես դարձա կին, ով ընտրեց ինքն իրեն։
Որոտացող ծափահարություններ տարածվեցին դահլիճում։
