Վերջերս ես 60 տարեկան դարձա և շփման ուժեղ կարոտ զգացի։ Ամուսնուս հետ վաղուց բաժանվել էի, իսկ որդիս մեկնել էր ապրելու այլ երկիր։
— Գտի՛ր մեկին, գոնե ընկերակցելու համար։ — համոզում էր ինձ ընկերուհիս։
— Որտե՞ղ ես մեկին կգտնեմ։ Բացի այդ, իմ տարիքի տղամարդիկ բոլորն էլ հոգնած են ու անխնամ։ Նրանց ուղեկից պետք չէ, այլ տնային տնտեսուհի։
— Իսկ միգուցե արժե՞ ծանոթանալ երիտասարդի հետ։ Դու չէ՞ որ հիանալի տեսք ունես։
Այդպես ես հանդիպեցի 45-ամյա ամուսնալուծված տղամարդու։ Մենք սկսեցինք հանդիպել, նա տեղափոխվեց իմ մոտ։ Եվ միայն որոշ ժամանակ անց ես հասկացա, թե իրականում ինչ է նրան պետք ինձանից։
—
### Իմ դժվար պատմությունը
Ես առաջին ամուսնուս հետ բաժանվեցի շատ տարիներ առաջ։ Նա անգործ էր նստած, խմում էր և ծախսում իմ փողերը, վերցնում իմ իրերը, բայց ես ամեն ինչ համբերում էի։
Մի օր հասկացա, որ բավական է։ Հավաքեցի նրա իրերը, դրեցի դռան դուրս և փակեցի այն։
Ինչպիսի թեթևություն զգացի։ Հետո տարբեր տղամարդիկ եղան, բայց ես ոչ ոքի մոտ չէի թողնում։
Վերջին չորս տարին դժվար էր։ Որդիս մեկնել էր Կանադա աշխատելու և ընդմիշտ մնաց այնտեղ։ Ես ուրախ էի նրա համար, բայց հետևից տեղափոխվել չվճռեցի. նոր կյանք սկսել այլ երկրում չափազանց ուշ էր։
— Գտի՛ր գոնե ընկեր։ — համոզում էր ինձ ընկերուհիս։
— Որտե՞ղ նրանց փնտրեմ։ Իմ տարիքի մարդիկ բոլորն էլ ծեր են ու տխուր։ Նրանց ընկերուհի պետք չէ, այլ դայակ։
— Փորձի՛ ինչ-որ մեկի հետ՝ ավելի երիտասարդ։ Դու հիանալի տեսք ունես։
Ես սկսեցի հանդիպել երիտասարդ տղամարդու հետ, բայց նրան ինձանից բոլորովին այլ բան էր պետք։
Ես ծիծաղեցի, բայց նրա խոսքերը մտքերիցս դուրս չէին գալիս։ Եվ հանկարծ ճակատագիրն ինձ մղեց դեպի նոր քայլ։
Ամեն առավոտ ես տեսնում էի մի տղամարդու պուրակում՝ շանը զբոսնելիս։ Նա բարձրահասակ էր, մի փոքր ճաղատած, և միշտ հաճելի դիմագիծ ուներ։ Մենք հայացքներ էինք փոխանակում, հետո մի քանի բառ, և ահա, ես նույնիսկ չնկատեցի, թե ինչպես նա դարձավ իմ կյանքի մի մասը։
Նա 45 տարեկան էր, ամուսնալուծված էր, իսկ դուստրը առանձին էր ապրում։ Սկզբում նա ինձ ծաղիկներ էր բերում, հետո զբոսանքների էր հրավիրում։ Ես կարծես ծաղկեցի։ Բոլորը շուրջս զարմանում էին, իսկ ես ինձ վրա էի զգում զարմանքով ու նախանձով լի հայացքներ։
Երբ նա տեղափոխվեց իմ մոտ, ես ինձ նորից պետքական զգացի։ Ես նրա համար ընթրիքներ էի պատրաստում, ուրախությամբ լվանում և արդուկում էի նրա վերնաշապիկները։
Բայց մի օր նա ասաց.
— Դու կարող ես իմ շանը զբոսնելու տանել։ Քեզ օգտակար է մաքուր օդը։
— Եկե՛ք միասին գնանք։
— Չարժե չափազանց հաճախ հայտնվել մարդկանց աչքի առաջ։
Նրա խոսքերն ինձ ապշեցրին։ Նա ամաչո՞ւմ է ինձանից։ Թե՞ ես պարզապես նրա համար հարմար տնային տնտեսուհի եմ դարձել։
—
### Դառը ճշմարտություն
Երեկոյան ես որոշեցի խոսել նրա հետ։
— Իվա՛ն, տնային պարտականությունները պետք է հավասարապես բաժանվեն։ Դու կարող ես ինքդ լվանալ քո հագուստը։
Նա զարմանքով նայեց ինձ և քմծիծաղեց.
— Դու չէ՞ որ երիտասարդ տղամարդ էիր ուզում, ուրեմն պետք է հաճոյացնես նրան։ Այլապես ո՞րն է քո արժեքը։
Ես լռեցի ընդամենը երեք վայրկյան։
— Դու 30 րոպե ունես՝ իրերդ հավաքելու և հեռանալու համար։
— Ի՞նչ ես անում, ես չեմ կարող։ Իմ դուստրն արդեն տղա է բերել իմ բնակարան։
— Դե ուրեմն ապրե՛ք բոլորդ միասին։
Ես փակեցի դուռը։ Եվ չզգացի ոչ ցավ, ոչ զղջում։ Միայն թեթև տխրություն։ Ինչո՞ւ իմ տարիքում հնարավոր չէ հանդիպել իսկական սեր։
