Մարտի 8-ին ամուսինս ինձ շղթա նվիրեց։
Այնքան թանկ տեսք ուներ, որ ուղղակի համրացա։
Չենք ապրում մեծ համեստությամբ, դրա համար էլ հարցրի՝ “Բա էդ փողը որտեղի՞ց”:
Ինքը՝ “Անիմաստ բաներ մի հարցրու, կարևորը՝ դո՛ւ հավանո՞ւմ ես”:
Լավ, մի կերպ անցա դրանով։
Բայց մի քանի օր հետո հանդիպում ենք մեր ծանոթներից մեկին։
Նայում ա վրաս ու հանկարծ հայտարարում ա․
– Դա իմ շղթան է։
Ես շոկի մեջ․ “Էս ի՞նչ ես խոսում, դու ինչ կապ ունես…”
Իսկ նա գոռում ա, թե՝ “Վերջերս կորցրել եմ տան մոտ, հիմա էլ քո վզին ա կախված”:
Հենց այդ պահին էլ ամուսինս հուսահատ դեմքով ասում ա․ “Հա, ես գտել էի… մտածեցի՝ ոչ ոք չի փնտրում”:
Վարագույր։ Հիմա ստիպված եղա վերադարձնել շղթան, ներողություն խնդրել ու բացատրել, որ ես ընդհանրապես կապ չունեի։
