— Լավ, թող Վալերան գա,– հանձնվեց Օլգան,– բայց միայն մեկ շաբաթով, մորաքույր Սոֆյա,– զիջեց զարմուհին համառ մորաքրոջ ճնշման տակ։

Հորիզոնում կրկին անսպասելի հյուր էր նշմարվում, և հանգիստ կյանքը վերածվում էր բեմի ետևում ընթացող պայքարի՝ հանգստանալու իրավունքի համար:

— Ձեզ մոտ իմ ընկերուհին ընտանիքի հետ է գալիս,– զանգահարեց մորաքույրը զարմուհուն,– նորմալ ընդունեք նրանց։ Սենյակներ հատկացրեք, փող մի վերցրեք, ես արդեն վերցրել եմ։ Ինչի՞ց ես դժգոհ, Օլյա։ Իմ որդին վեց տարի առաջ քո այգում մի շաբաթ աշխատեց։ Հիմա էլ դու վերադարձրու պարտքդ։

Վեց տարի առաջ Օլգան ու ամուսինը՝ Իգորը, տեղափոխվել էին ծովափ։ Վաճառել էին Մոսկվայի ունեցվածքը և փոքրիկ տուն գնել հարավում։ Մերձավորներն ու հարազատները քննադատում էին այդ քայլը։

— Մայրաքաղաքը թողել, անհայտ մի տեղ եք գնացել։ Այստեղ աշխատանք կա, այնտեղ ինչո՞ւ գնացիք,– դժգոհում էին ծնողները։

Օլգայի քույրը նույնպես համաձայն չէր այդ որոշման հետ․

— Մարդիկ ընդհակառակը՝ մայրաքաղաք են ձգտում, իսկ դու փախչում ես։

Մորաքույր Սոֆյա Լվովնան հայտարարեց․

— Մի տարի հետո ետ կգաք։ Տուն մի վաճառեք, այնտեղ տուն վարձեք։ Իսկ Մոսկվայում իմ որդին՝ Վալերան, թող ապրի ձեր տանը։

Օլյան չլսեց ոչ ոքի և հեռացավ Մոսկվայից։ Ամենից շատ վիրավորվեց Սոֆյա Լվովնան, քանի որ որդուն չէր կարողացել տեղավորել։ Երկու ամիս անց նա զանգահարեց․

— Վալերաս թող գա ձեր մոտ, նա վատ է զգում իրեն, կինն էլ բաժանվեց։

Օլյան ասաց, որ հնարավոր չէ հյուր ընդունել․ տունը վերանորոգվում է։ Բայց Սոֆյան շարունակեց ճնշումը․

— Նա նույնիսկ դրսում կքնի։

Օլյան զիջեց։ Վալերան եկավ և առաջին իսկ օրից դժգոհում էր ամեն ինչից։ Շուտով նա տուն վերադարձավ ու բողոքեց մորը, թե իրեն վատ են ընդունել։

Սոֆյան կրկին զանգահարեց․

— Դու ինչո՞ւ ես որդուս աշխատացրել, նա հիվանդ է, նորմալ անկողին չուներ։

Օլյան հիասթափվեց մորաքրոջից։ Մի քանի օր անց Սոֆյան զանգեց․

— Դուստրս՝ Վերան, գալիս է երեխաների հետ, նրանց ծով ցույց տուր։

Օլյան փորձեց հրաժարվել, բայց ուշ էր։ Վերան եկավ և, ի տարբերություն եղբոր, օգնում էր տան գործերում, բարեկիրթ էր ու հասկացող։ Օլյան ու Վերան մտերմացան, և Օլյան հրավիրեց նրան հաջորդ տարի կրկին գալ։

Ամռան վերջն անցավ հանգիստ։ Մի քանի տարի Սոֆյան լուռ էր, մինչև մի օր անծանոթ կին զանգեց և ասաց, որ Սոֆյա Լվովնան իրեն հյուրանոց է խոստացել Օլգայի տանը։ Օլյան զարմացած պարզեց, որ մորաքույրը հյուրանոցային բիզնես է կազմակերպել իր հաշվին։ Այդ դեպքից հետո Օլյան վերջնականապես խզեց կապը Սոֆյա Լվովնայի հետ։