Երբեք չեմ մտածել, որ դա կարող է պատահել ինձ հետ։ Երեկ ամուսնուս մոտ սարսափելի հիստերիա էր։
Նա ինքը հավասարակշռված մարդ է, ինչի պատճառով էլ նրա հիստերիան ինձ շատ զարմացրեց։ Նա երբեք չի հայհոյել իմ աչքի առաջ, բայց այս անգամ…
Միշտ մտածել եմ, որ երջանիկ եմ, քանի որ հանգիստ ամուսին եմ ձեռք բերել։ Երկու ամիս է՝ ամուսնացած ենք։ Մինչ այդ մենք հանդիպում էինք 3 տարի, ամեն ինչ կատարյալ էր։ Նա միշտ ուշադիր էր իմ հանդեպ, չէր վիրավորում ու չէր նախատում։ Մենք գրեթե երբեք չենք կռվել։
Այս ամենը տեւեց մինչեւ երեկ։ Նրան միշտ դուր է եկել երկար մազերս։ Իսկ երեկ, երբ նա տեսավ իմ երկար մազերը բազմոցի վրա, սկսվեց իրական սկանդալը։ Ես շատ զարմացա։
Նա սկսեց բղավել ինձ վրա, ինձ անվանեց փնթի, ասաց, որ ես չեմ կարողանում մաքրել իմ հետևից: Չնայած հասկանում եք, որ յուրաքանչյուր կնոջ մոտ կարող են մազերը թափվել։
Նա սկսեց նախատել ինձ, որ ամբողջ օրը ոչինչ չեմ անում, ես նույնիսկ չեմ կարողանում մաքրել իմ հետևից, իսկ նա ամբողջ օրն աշխատում է:
– Եթե սա նորից տեսնեմ, անմիջապես գրանցման գրասենյակ` ամուսնալուծվելու,- ասաց նա բարկացած։
Ես շոկի մեջ էի։ Ես նրանից երեխաներ եմ ուզում, արդեն պատկերացնում էի մեր ծերությունը միասին, իսկ նա ինձ սա է ասում, որ մի մազի պատճառով բաժանվելու է ինձանից։ Ես լաց եղա ու հասկացա, որ առաջին անգամ եմ լաց լինում նրա պատճառով։ Ամուսնությունից 2 ամիս անց… Ինչ անեմ հիմա, չեմ թողնելու չէ՞…
Հիմա նա ինձ հետ չի խոսում։ Վախենում եմ, որ եթե խոսեմ նրա հետ, նա ձեռքերը կօգտագործի, ահա թե որքան է նա կատաղած: Նորմա՞լ է, որ ես վախենում եմ սեփական ամուսնուցս, չնայած այն բանին, որ մենք 3 տարի խոսել ենք, և ես նրա մեջ նման բան չեմ նկատել։
Վախենում եմ մազերս չորացնել ֆենով, հանկարծ նորից ցրվեն։ Ամեն անգամից հետո ես վախով տուն եմ գալիս՝ ակնկալելով տեսնել մի ճամպրուկ՝ դռան մոտ իրերով:
