Ջոաննան ծնվել է 23 տարի առաջ Մալայզիայում։ Նրա մանկությունն ու պատանեկությունը, մեղմ ասած, այնքան էլ հաջող չեն անցել։ Քանի որ նա ավելորդ քաշ ուներ, և բացարձակապես բոլորը ծիծաղում էին նրա վրա: Նույնիսկ հարազատներն առիթը բաց չէին թողնում աղջկան ծաղրելու։
Արդեն յոթ տարեկանում մալայզիացու քաշը վաթսուն կիլոգրամ էր։ Ջոաննան խոստովանում է, որ ամենագերն է եղել դպրոցում։
Դասընկերների կողմից նա հաճախ էր ենթարկվում ծաղրի և ահաբեկման։
Դոնաթը ընկերներ չուներ, և դրա պատճառով նա անընդհատ դեպրեսիայի մեջ էր։ Երբ նա մեծացավ, տղաները զզվանքով էին նայում նրան։ Տասնվեց տարեկանում թմբլիկը կշռում էր հարյուր կիլոգրամ։ Նա կարող էր մեկ օրում վեց աման բրինձ ուտել։
Ինչ-որ պահի Ջոաննան որոշեց հավաքել իրեն։ Առաջին բանը, որով զբաղվեց երիտասարդ մալայզիացին, վազքն էր: Որպեսզի նրան ոչ ոք չտեսնի, Ջոաննան գիշերն էր գնում վազքի։ Հետո նա հրաժարվեց անպիտան սննդից և մսից՝ անցնելով բուսական սննդի։
Ժամանակն անցավ, և Ջոաննան «նվազեց» գրեթե կիսով չափ։ Նրա քաշը 52 կիլոգրամ էր։ Սակայն շրջապատի կողմից ծաղրանքը չէր դադարում։ Հիմա էլ նրանց դուր չէր գալիս, որ աղջիկը շատ արագ է նիհարել։
Ջոաննան աշխատանքի է անցել մոդելային գործակալությունում, որն ուղարկել է նրան Հնդկաստանում կայանալիք գեղեցկության մրցույթի: Դեռ վերջերս նա հաստլիկ էր, իսկ այժմ նա փայլեց գեղեցկության մրցույթում, որտեղ նա կարողացավ զբաղեցնել երկրորդ տեղը:
Աղջիկը խոստովանում է, որ օգնություն չի խնդրել սննդաբաններից և ֆիթնես մարզիչներից։ Կամքի ուժն ու համառությունն օգնեցին նրան հասնել հաջողության:
