16 տարեկանում Լիլյային փողոցային գնչուհին ասաց, որ նա երբեք չի ամուսնանա…
«Այն, ինչ տեղի է ունենում, միշտ այնպես է, ինչպես պետք է լինի, և միայն դեպի լավը», – գրել է դասական Միխայիլ Աֆանասևիչ Բուլգակովը։
16 տարեկանում Լիլյային փողոցային գնչուհին ասաց, որ նա երբեք չի ամուսնանա։
Եվ երբ Արթուրը նրան ամուսնության առաջարկ արեց, Լիլյան համաձայնեց.
«Լավ,- ասաց նա,- գոնե հարս կլինեմ:
Բայց Լիլյայի համար անսպասելիորեն հարսանիքը տեղի ունեցավ։
Ամուսինները երկար ժամանակ երեխա չէին ունենում։
Բժիշկները Լիլյայի մոտ անուղղելի անպտղություն ախտորոշեցին։ Եվ հանկարծ նա հղիացավ։
– Երեխային չես կրի, սա վտանգ է քո կյանքին,- զգուշացրեցին բժիշկները։
-Դե լավ,- խոնարհաբար ասաց Լիլյան,- գոնե ես հղի կնոջ տեսք ունեմ:
Եվ ծնեց միանգամայն առողջ որդի:
40 տարվա երջանիկ կյանքից հետո Լիլյային սարսափելի ախտորոշում տվեցին` լավագույն դեպքում խոստանալով վեց ամսվա կյանք:
– Դե լավ,- ժպտաց Լիլյան,- վերջապես պարաշյուտով կցատկեմ: Ամբողջ կյանքս երազում էի… վախենում էի։
Եվ նա թռավ… ևս մեկ անգամ… ու էլի նորից։
Իսկ ախտորոշումը չհաստատվեց։
