Նույնիսկ ամենահանգիստ և հավասարակշռված մարդիկ կարող են կորցնել իրենց ինչ-որ մանրուքների պատճառով, որը խախտում է նրանց ներքին ներդաշնակությունը: Սկսած այն մարդկանցից, ովքեր չեն հարգում այլ մարդկանց սեփական տարածքը՝ երաժշտություն լսելով հանրային վայրերում բարձրախոսների միջոցով, մինչև նրանք, ովքեր միտումնավոր խախտում են ճանապարհի երեսպատման սալիկների նախշը, որն այդպես էլ կմնա մինչև հաջորդ տասնամյակ: Դա ձե՞զ էլ է զայրացնում։
1. «Փոքր քույրս կարծում է, որ նորմալ է` սկզբում կետչուպ քսելը հացի վրա, իսկ հետո, առանց դանակը սրբելու, մանանեխի տարայից մանանեխ հանելը»
2. «Այս գրքում կա մեկ գլուխ, որի էջերն ավելի մեծ են, քան մնացած բոլորը: Ինչպե՞ս կարելի էր այդպես անել
3. «Սա պարզապես ծաղրանք է
4. «Ես սիրում եմ մարդկանց, ովքեր երաժշտություն են լսում հասարակական վայրերում բարձրախոսով (ոչ)»
5. «Ինչու։ Ինչու՞ են այդպես անում
6. «Ամուսինս չի նեղություն չի կրում դանակ օգտագործելու համար»
7. «Մենք ընդամենը հինգ րոպե առաջ ենք բացվել, իսկ ինչ-որ մեկն արդեն հասցրել է հավով տարա դնել բերանի լվացման միջոցի կողքին»
8. «Ո՞վ է այդպես պիցցա կտրում…»
9. «Եվ այսպես ամեն անգամ»
10. «Մի՞թե այդքան դժվա՞ր է աղբն աղբաման հասցնել»
11. Վրդովվում է, երբ այսպես են կայանում
12. «Ինչպե՞ս է դա կարելի»
13. «Ինչպես էր մայրս թողնում իր պլանշետը, երբ շտապում էր»
14. «Սա միանշանակ համբերության փորձություն է»
