Երբ մեզ հետ տեղի է ունենում իսկապես կոպիտ և վիրավորական ձախողում, ապա այն բոլոր հայտարարություններն այն մասին, որ կյանքը նման է զեբրի, որ անհաջողությունները մեզ ավելի ուժեղ են դարձնում, որ կյանքի բոլոր փորձությունները պետք է արժանապատվորեն հաղթահարենք` գլուխներս բարձր, որ անհաջողության հետևից հաջողություն կգա, մի պահ դրանք մոռացվում են և ինչ-որ կերպ չես էլ ուզում հիշել:
«Ես որոշեցի իմ նապաստակին ցույց տալ անտառը: Ահա թե որքան տիզ ենք հավաքել զբոսանքի ժամանակ։ Իմ գլխում դա այդպես չէր»
«Ես հեծանվով գնում էի աշխատանքի, և շորտերս պատռվեցին, երբ գրեթե այնտեղ էի»
«Թվաց, թե փողոցում կրակոցի ձայն լսեցի, իսկ կես ժամ անց մեքենայիս մեջ գնդակի հետք տեսա»
«Եղանակը հիանալի էր, և մենք որոշեցինք ձմեռային պահեստավորումից հետո մանղալը դրսում դնել: Ես դեռ կարծում եմ, որ հենց դա ձյան պատճառը դարձավ»
«Այսօր մենք արթնացանք խոհանոցում սարսափելի դղրդյունից»
«Ես փորձեցի ուսապարկս հագնել և կոտրեցի ծնողներիս նվիրած ժամացույցը»
«Մայրիկս աշխատում է մեծ խանութում, և դա տեղի ունեցավ այսօր նրա բաժնում»
«Խանութում մի տղամարդու ալյուրի տոպրակը պատռվեց և նա հետք թողեց ամբողջ սրահում։ Այդ մարդը ես էի»
«Այս անգամ բրինձը խրթխրթան կստացվի»
«Ինչ-որ մեկն այդպես փորձել է գործի դնել և գողանալ իմ մեքենան»
«Ինչպես տեսնում եք, իմ օրը շատ լավ սկսվեց»
«Ես պատրաստվում էի գնալ քնելու, եկա իմ ննջասենյակ, և ահա սա տեսա»
«Անցած գիշեր ես մտածեցի, որ հեռախոսս լիցքավորել եմ»
«Դա պատահել է իմ աշխատավայրում երեկ երեկոյան, իմ հերթափոխում»
«Հեռախոսիս համար անջրանցիկ պատյան պատվիրեցի սուզվելու համար, և դրա վրա անցքեր կային»
«Ես պարզապես ուզում էի ուտել իմ սպագետին»
«Ես ուզում էի պոկել գնի պիտակը նոր ծաղկամանից, բայց դրա հետ մեկտեղ պոկեցի նաև ներկը»
