Մենք միշտ շատ ենք գազար տնկում, այս տարի էլ էր բերքն առատ։
Դժվարություններ միշտ եղել են միայն պահեստավորման հետ կապված, քանի որ ձմռանը գազարը կորցնում է իր թարմությունը, դառնում է չոր ու թոռոմած։
Մենք փորձեցինք պահպանման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ գազարը լցրեցինք թեփով։
Փորձեցինք պահել այն մոխրի մեջ: Մոխիրը լավ է պահպանում բանջարեղենը, թեփն ավելի վատ է հաղթահարում այդ խնդիրը, իսկ մի քանի ամիս անց գազարը դրա մեջ թոռոմում է։
Գազարը պահելու միջոց փնտրելով՝ ես գտա այն ապակե տարաների մեջ պահելու եղանակ։ Հենց այս մեթոդն է ինձ ամենաշատը դուր եկել ու հիմա այս կերպ եմ պահում բերքը։ Բանկաների մեջ գազարը չի փչանում և չի թառամում, մնում է հյութալի և խրթխրթան մինչև գարուն:
Գազարը փորելուց հետո այն պետք է լվանալ և չորացնել։ Կարելի է նաև առանց լվանալու, բայց չորացնելը պարտադիր է:
Պահպանման համար ես օգտագործում եմ երկու և երեք լիտրանոց տարաներ, բայց կարող եք վերցնել ուրիշները, միայն թե դրանք մաքուր և չոր լինեն։
Ես գազարը դնում եմ տարայի մեջ հերթափոխով` մի պոչը վերև, մյուսը` վար: Այս մեթոդը թույլ է տալիս կիպ լցնել բանկան՝ թողնելով նվազագույն դատարկ տարածություն:
Լցված տարան պետք է շրջել և դնել զով չոր տեղում, այն պահում եմ նկուղում՝ հատակին:
Սափորը պաշտպանում է գազարը ոչ միայն թառամելուց, այլ նաև մկներից։
Այս մեթոդը նաև հարմար է ինձ նրանով, որ գազարը պահվում է չափաբաժիններով։ Վերցնում ես մի բանկա և բերում խոհանոց՝ եփելու:
