Քեյսի անունով 26-ամյա ամերիկացին ամուսնացած է եղել շատ կարճ ժամանակով։ Ցավոք, կինը կորցրել է ամուսնուն, նա մահացել է ողբերգական հանգամանքներում, և Քեյսին ինքը չի կարողացել հաշտվել կորստի հետ։
Կնոջ մոտ առաջացել է մարսողության խանգարում, նա սկսել է ուտել իր վիշտը՝ բառիս բուն իմաստով։ Բացի այդ, Քեյսին հրաժարվել է բաժանվել հանգուցյալի մոխիրից և սկսել է իր հետ տանել թաղման սափորը, ուր էլ որ գնա` խանութ կամ զբոսանքի:
Ամուսնուս հետս տանում եմ ամենուր՝ մթերային խանութ, գնումների, կինո, երբ դուրս եմ գալիս հաց ուտելու: Եթե ես եփում եմ, ապա գնում եմ ուտելիքներ, որոնք նա սիրում է։ Եվ ես դրանք չեմ ուտում:
Այն, ինչ ես պատրաստել եմ նրա համար, միայն նրա համար է։ Ոմանք ծիծաղում են, կարծում են, որ ես կեղծում եմ: Բայց ես լուրջ եմ ասում, քանի որ նա իմ ամուսինն է։
Քեյսին խոստովանել է, որ մի անգամ պատահաբար մոխրով կեղտոտել է մատը, և քանի որ այն սրբելու միջոց չկար, կինը պարզապես լիզել է մատը։
Սա կսարսափեցներ մարդկանց մեծամասնությանը, բայց Քեյսին ոչ մի վատ բան չգտավ կատարվածի մեջ և անսպասելիորեն ուրախացավ, կարծես ամուսինը նորից իր կողքին էր:
Այդ ժամանակից ի վեր, ըստ այրու, նա սկսեց պարբերաբար կրկնել դա։ Արդյունքում Քեյսին նիհարեց 19 կգ։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ Քեյսիի ընտանիքը սկսեց անհանգստանալ նրա հոգեկան առողջության համար։
Ինքը միայն մի բանից է վախենում, որ մի օր մոխիրը վերջանա և այդ դեպքում մահացած ամուսինը ընդմիշտ կթողնի նրան։
Ի՞նչ կարծիքի եք կնոջ այս պահվածքի մասին։ Միգուցե դա նրա ճանապարհն է հաղթահարելու կորուստը, չե՞ք կարծում:
