Որքան տարբեր ենք մենք մոտենում զուգընկերոջ ընտրության հարցին տարբեր տարիքում։
Ես ուզում եմ, որ նրա հետ ձանձրալի չլինի-սա դեռահասն է:
Որպեսզի ընկերները նախանձեն, սա արդեն երիտասարդ տղաների պահանջն է։
Տարիքի հետ հարցեր են ծագում պտղաբերության, տանը հարմարավետություն ստեղծելու ունակության, նույնիսկ ունեցվածքի և լավ փող աշխատելու ունակության մասին։
Ու դրա հետ մեկտեղ թող իմանա սրսկումներ անել, սկեսուրը չի ջահելանում, չէ՞։
Իսկ 60-ն անց տղամարդիկ մեծ մասամբ ցանկանում են ունենալ մի տեսակի կին՝ երիտասարդ։
Երիտասարդ և գերադասելիորեն անշահախնդիր, որպեսզի նա կարողանա սիրել նրան այնպիսին, ինչպիսին նա կա։
Դե, իսկ եթե մենք հեռացնենք այս տարիքի տղամարդկանցից դեռևս չհասունացած մանուկներին, ի՞նչ են նրանք մտածում իրենց հասակակիցների մասին:
Նրանք էլ դա իսկապես չեն գնահատում։
Չէ որ կանայք տարբեր են լինում։
Նրանք արդեն ծեծված են կյանքից ու ճնշված փորձից։ Այլևս ուլունքներ չեն նետում ամեն պատահական ծանոթի առաջ, ինչի՞ համար։
Նրանք տեսել են հիմարության, ստորության և կոպտության ողջ տեսականին, որը միայն տղամարդիկ կարող են տալ։ Եվ նրանք ժամանակ չունեն այս կրկեսի վրա ժամանակ կորցնելու համար։
Դրա համար էլ նրանք այդքան իրական են։ Նրանք ապացուցելու, պարծենալու կարիք չունեն, նույնիսկ կարիք չունեն ուրիշներին հավանելու։
Նրանք ինքնաբավ են, արդեն սովորել են բավարարվել քչով և գնահատում են որակը։ Բայց եթե տղամարդը թվում է շփվելու արժանի անձնավորություն, կանայք հանկարծ սկսում են բացահայտվել իրենց անհատականության ողջ գեղեցկությամբ:
Պարզվում է, որ նրանք աներևակայելի լավն են և կանգնած են` նրանց հետևից վազելու համար։
Նրանք սիրահարեցնում են իրենց առանց որևէ հնարքների։
Նրանք արդեն ծերությունից վախենալու ժամանակ չունեն, այն եկել է։ Նրանք այլևս չեն շտապում` թաքցնելով տարիքը, այլևս չես կարող դա թաքցնել:
Նույնիսկ կինոմատոգրաֆը հազվադեպ է տեսնում նրանց բնավորությունը, հիմնականում նրանք բոլորն էլ մայրեր են խաղում, և ավագ գործընկերներ: Կամ բացասական դերեր:
Բայց իրական կյանքում ողջ աշխարհը հենվում է նրանց վրա, ինչպես կյանքի հիմքերը պահողների վրա։ Իսկ տղամարդիկ գնահատում են, եթե կնոջ ցանկությունը լիներ դրա համար։
