Պատահականությունները պատահական չեն, բայց բարի գործերը միշտ ունեն շարունակություն։ Մեզ դուր եկավ Լորեն Մուներսի պատմությունը, ով կարծում էր, որ փրկում է մեկ կյանք, բայց իրականում փրկել է յոթը:
Ամեն ինչ սկսվեց այն ժամանակ, երբ Լորենը վերադառնում էր ուլտրաձայնային հետազոտությունից։ Հղիությունն ընթանում էր սովորականի պես։
Նա ճանապարհի եզրին տեսավ նիհար, հոգնած կատու և որոշեց վերցնել նրան, քանի որ նա կենդանիների կրքոտ սիրահար էր։ Ամուսինը փորձեց տարհամոզել, ասելով` շուտով ծննդաբերելու ես, ինչի՞դ է պետք այդ քաշքշուկը։ Բայց Լորենը զգաց, որ կատվի հետ հանդիպումը հենց այնպես տեղի չի ունեցել։
Օրեր անց պարզվեց, որ կատուն նույնպես հղի է։
Խնամքն ու հոգատարությունն օգնեցին, կատվի առողջությունը բարելավվեց, և անասնաբույժն ասաց, որ ծննդաբերությունը մոտ է:
Կատուն ստացավ Աղավնյակ անունը, և նա ու Լորենը ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էին միասին: Մանավանդ, որ անելու շատ բան չկար` ուտել ի սրտե և հանգստանալ՝ զգալով, թե ինչպես են երեխաները խփում փորիկին։
Իսկ հետո եկավ հիվանդանոց գնալու ժամանակը: Աղավնյակը մնաց տանը։
Լորենն ապահով կերպով ծնեց իր դստերը՝ Քայլիին, իսկ հաջորդ օրը նրա ամուսինը շշմեց։ Կատուն էլ էր ծնել։
Շփոթության մեջ ոչ ոք չպարզաբանեց, բայց Լորենը համոզված է, որ նա և Աղավնյակը միաժամանակ են ծննդաբերել։ Կամ գրեթե, ի՞նչ տարբերություն: Գլխավորն այն է, որ երկու մայր աշխարհ բերեցին առողջ երեխաներ: Կինն ունի մեկ դուստր, իսկ կատուն՝ վեց արու ձագ։
Լորենը որոշել է թողնել մայրիկի պես սպիտակ ձագուկին։ Նա կդառնա Քայլիի ընկերը։
Մնացած բոլոր ձագուկները ապահով կերպով բաժանվեցին ընկերներին։
Այդպես էլ է լինում կյանքում։ Ահա թե ինչու արժե բարի գործեր անել։
