Կինս անընդհատ նվնվում էր:
Նա բողոքում էր, որ ես չեմ գնահատում նրա հոգատարությունն ու ջանքերը: Որ նա ստիպված է պատրաստել իմ` մեծահասակ տղամարդու համար: Եվ որ նա անընդհատ մաքրում ու հավաքում է իմ հետևից:
Կատաղում էր, որ կոշիկներով էի շրջում տանը, բայց չեն հասկանում. Ո՞րն է թաց շորով սրբելու խնդիրը: Դա մեկ -երկու րոպե է տևում, ոչ ավելին:
Ի վերջո, գտավ իր նման մաքրամոլին և թռավ։ Եվ 12 տարվա ամուսնությունը ջուրն ընկավ: Դե, լավ, նա էլ է լավ, ես էլ։ Ոչ ոք այլևս չի սղոցում։
Ես նորմալ կապրեմ:
Եվ գիտե՞ք, երկու տարվա ընթացքում թռիչքն իսկապես նորմալ է: Խնդիր չէ ափսեն լվանալը, տունը մաքուր է: Ինչու՞ էր նա անընդհատ գոռում:
Նա տրտնջում էր լվացք անելիս, բայց չէ՞ որ մեքենան է ամեն ինչ անում։
Կամ խոհարարության վրա, բայց դրան տիրապետելու համար գերուղեղ պետք չէ:
Մայրիկս ահա կարկանդակներ բերեց, ինչպես ես սիրում եմ, տաք:
- Ընթրիքը սեղանին է, որդիս: Ես քեզ նախաճաշ եմ թողել սառնարանում: Իսկ վաղը ես կգամ, քանի դեռ դու աշխատանքի ես, կմաքրեմ, կլվանամ, մի անհանգստացիր:
- Շնորհակալություն մայրիկ:
Դա է ամբողջ խնդիրը, ոչ մի սկանդալային կին, ոչ մի խառնաշփոթ տանը: Հավանաբար, կինս ինքն էր խոզություն անում, բայց միշտ ինձ վրա էր գցում:
