Ամուսիններ Նատալյան և Վալենտինը միշտ ցանկացել են ունենալ մեծ և համերաշխ ընտանիք:
Նրանք երազում էին, որ իրենց տանը շատ երեխաներ լինեն, և այն լցված լինի երջանկությամբ և երեխաների ծիծաղով։
Այդ ժամանակ նրանք արդեն երեք որդի էին մեծացնում, և զույգը շատ էր ուզում դուստր ունենալ։ Որքա՜ն ուրախալի դարձավ լուրը, որ Նատալյան չորրորդ անգամ է հղի։ Բայց ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ ամուսինները վշտացան։
Բժիշկը, ով կատարել էր հետազոտությունը, շատ լուրջ էր և առանց Նատալյային որևէ բան ասելու` կանչեց իր գործընկերներին, և նրանք սկսեցին խորհրդակցել: Շուտով, շտապ, կնոջն ուղարկեցին լրացուցիչ ուլտրաձայնային հետազոտության, որն ավելի մանրամասն ուսումնասիրեց:
Ցավոք, երեխայի մոտ ախտորոշվեց ողնաշարի բիֆիդա պաթոլոգիա: Դե, սա դեռ ամենը չէ, երեխան պետք է ծնվեր բազմաթիվ արատներով և հիդրոցեֆալուսով:
Բժիշկները միաձայն պնդում էին, որ հղիությունը պետք է անհապաղ ընդհատվի, քանի որ երեխան խորապես հաշմանդամ կլինի: Նատալյան ցնցված էր, թվում էր, որ նա ընդհանրապես չի հասկանում, թե ինչ են ասում բժիշկները, նա պարզապես չէր կարող հավատալ այն ամենին, ինչ կատարվում էր: Կինը կարողացավ միայն ուզիստին հարցնել երեխայի սեռի մասին… «Աղջիկ», – ասաց նա…
Նատաշան հասկացավ, որ իրեն պետք է հասկանալ և մտածել ամեն ինչի մասին, այլ ոչ թե հապճեպ որոշումներ կայացնել: Երբ նա ընդունեց այս իրավիճակը, նա որոշեց, որ կանի հնարավորը` իր դստերը օգնելու համար, նրանք կանցնեն այս փորձությունը և ամեն ինչ լավ կլինի:
Ինտերնետում մի շարք գրականություն և հոդվածներ վերընթերցելուց հետո Նատալյան իմացավ, որ ուղեկցող պաթոլոգիաները երկրորդական են, գլխավորը ողնաշարի հետ կապված խնդիրը լուծելն է: Իսկ դա պահանջում է ներարգանդային վիրահատություն։
Կնոջ բախտը բերեց, նա գտավ մի երիտասարդ մոր, որը նմանատիպ վիրահատության էր ենթարկվել Շվեյցարիայում: Նատալյայի և Վալենտինի համար նման ընթացակարգը չափազանց թանկ էր, բայց բարեբախտաբար, նրանց հաջողվեց բարեգործական դրամահավաք կազմակերպել ինտերնետի միջոցով:
Եվ զույգը մեկնեց Շվեյցարիա: Վիրահատությունը հաջող է անցել: Կնոջը հիվանդանոցում հետևել են ևս երեք շաբաթ, այդ ընթացքում երեխայի բոլոր ցուցանիշները նորմալացել են, և հիդրոցեֆալուսն անցել է:
Հետագայում, նույն հիվանդանոցում, ծնվեց երկար սպասված աղջիկը, որին անվանակոչեցին Անեչկա: Երեխան բացարձակ առողջ է, նրա մեջքին միայն մեծ սպի կա:
Իսկ Մակարովների ընտանիքն անչափ երջանիկ է, մեծ երախտագիտությամբ են նրանք հիշում կլինիկայի բժիշկներին և բոլոր այն մարդկանց, ովքեր օգնել են նրանց հասնել այնտեղ:
Անյան նրանց համար ճակատագրի իսկական նվեր է:
