72-ամյա պապը Մալայզիայից 60 տարի է նվիրել մարզասարքերի վրա մարզմանը: Հիմա նրան չեն տանջում հոդացավերը, օստեոխոնդրոզը և այն ամենը, ինչը սովորաբար հայտնվում է իր տարիքի մարդկանց մոտ:
Դեռևս մանկության տարիներին Արակիոսամի անունով մի մարզիկ մեծ երազանքներ ուներ սպորտային ապագայի հետ կապված, բայց տղան ոչ մի թիմ չընդգրկվեց՝ թույլ, ոչ սպորտային կազմվածքի պատճառով:
Տասնմեկ տարեկան հասակում Արակիոսամին ստիպված էր աշխատանքի անցնել՝ ընտանիքը պահելու համար: Նա փայտ էր կոտրում, դրանով իսկ բավականաչափ զարգացնելով մկանները ձեռքերի և մեջքի։
Հետո տղան գնաց մարզվելու մարզադահլիճում՝ իր տնից ոչ հեռու և շատ տարվեց: Նրան ոգեշնչում և խթանում էր Առնոլդ Շվարցենեգերի օրինակը:
1968-ին Արակիոսամին հաղթեց քաղաքի մակարդակի մրցույթում: Հետո մալայզացին սկսեց մասնակցել պետական մրցաշարերի նաև արտերկրում: Եվ արդեն իր պատկառելի տարիքում տղամարդը բացեց իր մարզադահլիճը, որը հագեցած էր մարզասարքերով:
Իր կյանքում երբեք մարմնամարզիկը չի բողոքել իր առողջությունից: Արակիոսամին կարծում է, որ դրան նպաստել է իր մարզական ապրելակերպը:
