Որքա՞ն հաճախ ենք լսում «Մի հանձնվիր» արտահայտությունը, բայց երբեմն դա պարզապես բառերի ամբողջություն է, որոնք չեն աջակցվում գործողություններով:
Բայց Ցյան Հոնգյան անունով մի աղջիկ դրա լիարժեք արտացոլումն է: Փոքրիկ չինուհու ճակատագիրը ոգեշնչել է հաշմանդամություն ունեցող շատ մարդկանց:
Ցյանը մանկությունից զրկված էր ոտքերից, բայց դա միայն ամրացրեց նրա ոգու ուժը և նա կարողացավ բազմակի չեմպիոն դառնալ տարբեր մակարդակներում:
Մենք տպավորված էինք այս ուժեղ աղջկանով և որոշեցինք պատմել ձեզ նրա զարմանալի պատմությունը:
Ծագումով Ցյանը Յունան նահանգից է: 4 տարեկան հասակում նա վերապրեց սարսափելի ավտովթար, որի արդյունքում ողջ մնաց, բայց մնաց առանց ոտքերի:
Նրա ընտանիքը շատ աղքատ էր, և նրանք չէին կարող աղջկա համար պրոթեզներ գնել:
Սկզբում ծնողները նրան գրկում էին, իսկ հետո Ցյանի պապը գտավ միջոց, որ իր թոռնուհին կարողանա ինքնուրույն շարժվել:
Նա կտրեց բասկետբոլի գնդակը և դրեց նրան այնտեղ, իսկ ձեռքին տվեց երկու շինարարական գործիքներ, որոնց վրա նա հենվեց։
Ցյանի այս լուսանկարը վիրուսային դարձավ և տարածվեց հանրության և լրատվամիջոցների շրջանում: Լրագրողները աղջկան տվել են «բասկետբոլի գնդակի աղջիկ» մականունը:
Երեխան, ինչպես բոլոր երեխաները, հաճախում էր դպրոց, միայն թե այնտեղ հասնելու համար պահանջվում էր մոտ մեկ ժամ, չնայած դպրոցը տանից 7 րոպե հեռավորության վրա էր:
Բայց նա չհուսահատվեց, նման պահերն ամրացնում էին նրա ոգու ուժը: Ցյանը 5 տարվա ընթացքում մաշեց 8 գնալ։
2007-ին, կառավարության աջակցության շնորհիվ, աղջկան հաջողվեց պրոթեզներ ստանալ, նրա առաջին քայլերը նույնպես ֆիքսվեցին:
2008-ին նա ուշադիր հետևում էր Պարալիմպիկ խաղերի ընթացքին, որը տեղի էր ունենում հենց Չինաստանում:
Հետո Ցյանը նոր հոբբի ունեցավ՝ լող, նա երազում էր ելույթ ունենալ այս միջազգային մրցումներում:
«Ես նախանձում էի իմ դասընկերներին: Դպրոցից հետո նրանք վազում ու ցատկում էին, բայց ես չէի կարողանում դա անել:
Բայց ես իսկապես սիրում եմ լողալ, քանի որ հնարավորություն ունեմ լինել նույն ջրի մեջ, ինչպես նրանք են », – ասում էր Ցյանը հարցազրույցում:
Ցավոք, 2012-ին Ցյանին չհաջողվեց մասնակցել Լոնդոնի Պարալիմպիկ խաղերին, բայց նա չհուսահատվեց և շարունակեց մարզվել, իսկ 2013-ի սեպտեմբերին աղջիկը նոր պրոթեզներ ստացավ:
Ամեն օր նա լողում էր մոտ 10 հազար մետր: Ցյանը մասնակցում էր տարբեր մրցումների տեղական և ազգային մակարդակներում և բազմիցս մրցանակներ էր շահում:
Եվ վերջապես, 2016-ին աղջիկը ստացավ Ռիո դե Ժանեյրոյի Պարալիմպիկ խաղերի բաղձալի հրավերը:
Այդ ժամանակ նրան չհաջողվեց պատվո ամբիոն բարձրանալ, բայց լավագույն տասնյակում էր: Աղջիկը չկորցրեց հաջորդ Պարալիմպիկ խաղերին ելույթ ունենալու հույսը, որը տեղի ունենացավ 2020 թվականին Տոկիոյում:
Նա այժմ 21 տարեկան է, նա շարունակում է մարզվել և պատրաստվել հաջորդ միջազգային մրցույթին:
