Միլանան հիվանդանոցում աշխատանքի էր անցել բոլորովին վերջերս` ինստիտուտն ավարտելուց հետո:
Նա անկեղծորեն նվիրված էր իր աշխատանքին և շատ ջանք էր թափում, որ հիվանդները ուրախությամբ իրենց ոտքով գնան տուն:
Մի օր նա նկատեց մի գեղեցիկ տղամարդու, որին բերել էին ստամոքսի ցավերով:
Երիտասարդ կինը հերթապահում էր, երբ նա ժամանեց:
Հիվանդի անունը Դավիթ էր: Այստեղից էլ սկսվեց ամեն ինչ:
