Բոլոր նորածինները ծնվում են գեղեցիկ և հրաշալի` իրենց տեսքով: Եվ նշանակություն չունի, թե ինչ գույնի է նրանց մաշկը, ինչ ցեղից են նրանք, ովքեր են նրանց ծնողները և ինչի են հասել կյանքում։
Բայց կան երեխաներ, որոնք ծնվում են շատ յուրօրինակ: Նիգերիական ծագումով կանադացի կին լուսանկարիչ Ջուդիթ Նվոկոչիի երեխաների նման։
Կամիս անունով տղան ունի մուգ մաշկ, սև մազեր և շագանակագույն աչքեր, ճիշտ ինչպես իր մայրը: Բայց քույրը` Կաչին, ալբինոս է և արմատապես տարբերվում է իր եղբորից:
Ջուդիթն ասում է, որ ինքը միշտ երազել է երկվորյակների մասին, և արդեն ուլտրաձայնային հետազոտության գնալիս համոզված էր, թե իրեն ինչ են ասելու: Հիվանդանոցից հաստատեցին, որ նրա երազանքը կկատարվի, քանի որ նրա սրտի տակ իսկապես երկու երեխա կա:
Հաջորդ ուլտրաձայնայինը կնոջը վշտացրեց՝ հայտնելով, որ նորածիններից մեկը, ամենայն հավանականությամբ, ծնվելու է Դաունի համախտանիշով:
«7 շաբաթվա ընթացքում Կաչին հետ էր մնում ամեն ինչից, նա շատ փոքր էր և չէր աճում: Ես հիշում եմ, որ բժիշկներն ասում էին, որ նա կարող է չգոյատևել. Ես շատ ուրախ եմ, որ նա ողջ է մնացել»։
Հղիության 37-րդ շաբաթականում հետազոտությունը պարզեց, որ աղջիկը դադարել է աճել: Նրա գոյատևման համար անհրաժեշտ էր շտապ վիրահատություն: Մորը կեսարյան հատում կատարեցին: Առաջինը Կամսին ծնվեց` 21: 44-ին, որին հաջորդեց Կաչին։
Երբ Ջուդիթն առաջին անգամ գրկեց երեխային, նա չհավատաց, որ դա իր դուստրն է և սպասում էր, որ բժիշկները ասեն, որ դա սխալմունք է, բայց բուժքրոջից միայն լսեց այն, թե որքան գեղեցիկ է իր աղջիկը:
«Ես շատ ուրախ եմ, որ նա կատարյալ է ծնվել: Երկու երեխաներն էլ առողջ էին, և նրանք զուր էին ինձ վախեցնում: Եվ եթե հաշվի չառնենք, որ նա այլ գույնի է, նա լրիվ իմ պատճենն է»
Իրոք, բացի վատ տեսողությունից և զգայուն մաշկից, Կաչին բացարձակ առողջ է: Իհարկե, նա գրավում է շատերի ուշադրությունը, իսկ շրջապատը տարակուսանքով է նայում նրանց, բայց դա բոլորովին չի անհանգստացնում նորածնի մորը:
«Որոշ ժամանակ պահանջվեց` հասկանալու, որ ստիպված կլինեմ ալբինոս բարձրացնել: Ինձ անհանգստացնում էր այն, թե ինչ կասեն մարդիկ։ Շատ անսովոր է մեկ ալբինոս և մեկ սև երեխա լույս աշխարհ բերել: Ես վշտացած և անհանգստացած էի այն բանից, թե ինչպես է նա միաձուլվելու հասարակությանը, ինչպես կվերաբերվեն նրան»:
Եղբոր ու քրոջ միջև շատ ջերմ ու ընկերական հարաբերություններ են, իսկ մայրիկն ասում է, որ «նրանք ոչ մի տարօրինակ բան չեն նկատում»:
Նրանք երկուսն էլ շատ բախտավոր են, որ ունեն միմյանց։
