Ռուանդայի մի փոքրիկ գյուղի 21–ամյա տղա հայտնի դարձավ ամբողջ աշխարհում իր անսովոր ապրելակերպով:
Նա անընդհատ շրջում է անտառով, ուտում խոտ ու պտուղներ: Եվ մայրիկը ստիպված է բառացիորեն բռնել իր որդուն լասսիով:
Տղայի` Էլլիի մայրը երկար ժամանակ էր փորձում երեխա ունենալ, բայց հինգ հղիություններն ավարտվեցին վիժումներով: Եվ միայն վեցերորդ անգամ կինը կարողացավ կրել և որդի ծնել:
Տղան մեծանում էր, և մի օր մայրը նկատեց, որ նա տարբերվում է մյուսներից: Որդին անհամաչափ փոքր գլուխ ուներ, նա չէր խոսում և վախենում էր մարդկանցից։
Երբ տղան սովորեց քայլել, նա սկսեց վազել ջունգլիներ, որտեղ անցկացնում էր իր ազատ ժամանակի մեծ մասը: Տղան դպրոց չի գնացել և նաև խուսափում է իր հասակակիցներից և մնացած բոլոր մարդկանցից:
Նա թաքնվում է իր համագյուղացիներից և շտապում անտառ, որտեղ նա վազում է անհավատալի արագությամբ և շատ հմտորեն բարձրանում ծառերը: Նման սովորությունների համար բոլոր տեղացիները տղային անվանում են Մաուգլի:
Հետաքրքիր փաստ։ Մայրը չգիտի իր որդու ախտորոշումը, քանի որ նրա հայրենի գյուղում բժշկությունը շատ վատ վիճակում է: Բայց դատելով առանձնահատուկ տեսքից՝ Էլլին ունի գենետիկ խանգարում:
Էլլին դեռ չի խոսում և անընդհատ փախչում է մորից, իսկ նա միշտ չէ, որ հասցնում է նրա ետևից: Կինը նույնիսկ իմպրովիզացված ձեռագործ լասսո է օգտագործում` անառակ որդուն ինչ-որ կերպ ետ պահելու համար:
Բայց նրան միշտ չի կարողանում կանգնեցնել` վտանգներից պաշտպանելու համար, և հաճախ Էլլին գնում է ջունգլիներում թափառելու մեկ օր կամ նույնիսկ մի քանի օր:
Մայրը բողոքում է, որ իր որդին հրաժարվում է իր պատրաստած սովորական սնունդից և ուտում է միայն խոտ, բանան և այլ մրգեր: Էլլին գրեթե ոչինչ չգիտի անել, պարզապես վազում է և ուսումնասիրում ջունգլիները:
Նա հաճախ է ծեծված վերադառնում տուն, քանի որ որոշ երեխաներ հետապնդում են Մաուգլիին և նրան կապիկ անվանում:
Էլիի և նրա մոր պատմությունն աննկատ կմնար, եթե 21-ամյա երիտասարդին չնկատեր Afrimax հեռուստաընկերությունը, որը նկարահանեց կարճամետրաժ ֆիլմ:
Հանդիսատեսը խղճաց մորը և նրա համար հավաքեց մոտ երկու հազար դոլար, որպեսզի կինը կարողանա ավելի քիչ աշխատել և ավելի շատ ժամանակ անցկացնել իր որդու հետ։
