Թափառող կենդանիները հաճախ անօգնական են գտնվում բնական տարերքների առջև: Եթե մարդը կարող է ինչ-որ սենյակում թաքնվել եղանակից, ապա անօթևան կատուներն ու շները ստիպված են փրկություն փնտրել որտեղ ասես։ Եվ երբեմն այդ տեղերը ծուղակներ են լինում։
Այս պատմությունը տեղի է ունեցել Օմսկ քաղաքում: Մի անգամ այդտեղ ուժեղ հեղեղ եղավ: Մայրիկ-շունը թաքցնում էր իր քոթոթներին, ինչպես իրեն էր թվում, անվտանգ վայրում: Սակայն շատ շուտով ջուրը լցվեց կենդանիների կացարանում: Մայրիկը մենակ այլևս չէր կարող փրկել իր ձագերին: Նա սկսեց հաչել և օգնության կանչել մարդկանց:
Մի քանի հոգի փորձեցին քոթոթներին հանել: Բայց ոչ ոք չհամարձակվեց մտել այն կոյուղու մեջ, որտեղ ձագերին քշել էր ջուրը։ Հենց այդ ժամանակ անցնում էին մի աղջիկ` Օլգան և մի տղա` Ալեքսանդրը: Նրանք կամավորներ են և մի քանի տարի էր զբաղվում էին կենդանիներին փրկելով։
Երիտասարդը մի քանի անգամ բարձրացավ խողովակով՝ քոթոթներին հանելու համար: Նրանց փրկելու համար Սաշան ստիպված էր ընկղմվել ցեխոտ և պղտոր ջրի մեջ։
Փրկարարական ողջ գործողությունը տևել է մոտ մեկ ժամ: Դժբախտաբար, նրան չհաջողվեց փրկել բոլոր յոթ ձագերին: Բայց Ալեքսանդրը չորս փոքրիկներին կարողացավ: Առանց նրա օգնության՝ բոլորը կմահանային։
Մայր-շունը լիզեց փրկված ձագերից յուրաքանչյուրին, կերակրեց և տաքացրեց նրանց: Երեխաները շներին վերցրին իրենց մոտ, իսկ ավելի ուշ դրանք հանձնեցին իրենց ընկերներին` խնամելու համար։
Օլգան պատրաստվում է գտնել լավ տերեր քոթոթների համար, երբ նրանք մի փոքր մեծանան:
